|
ته مانده هاي تو را به زاينده رود سپرده ام تا شبيه چشم هاي من باشد تر باشد اصفهان باشد بايد گوشه ي آن روزها را تا كنم تا يادم نرود از كجا بايد تمام شده باشيو بخار شده باشي پشت پنجره اي كه ميان نگاهمان قد كشيده است! + نوشته شده توسط سمیه مرادی در یکشنبه هفدهم آبان 1388 و ساعت
4:45 PM |
یه جورایی دلم راضی نمیشه تو رو تو این روزا تنها بذارم داری فرادامو می گیری هنوزم نمی تونم رو حرفم پا بذارم همینجا تو همین پس كوچه بودیم كه دسّاتو گرفتم تا بمونی تو گوش آسمون بود داد كشیدم كه خورشیدو به ما كی می رسونی تو آغوش خدا تو گریه گفتم محاله بی تو دنیامو بسازم تو رؤيای تو جا خوش كرده بودم تصور می كنم دارم می بازم یه جورایی دلم راضی نمیشه تو رو تو این روزا تنها بذارم داری از دست می ری را نمی دی كه درداتو منم طاقت بیارم به كي رو مي كني وقتي كه حتي دعا تو كار ما مشكل گشا نیس تو مي ري رفتنت دس خودت نيس تماشا كردنت دس منه تو اين شب خيس می خوام این آخرین تصویر باشه كنارت باشمو لبخند باشی همین آینده ی خوب خیالی كه تو چشمای من هر صبح پاشی برگريزان88 + نوشته شده توسط سمیه مرادی در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388 و ساعت
8:34 AM |
یه احساسی بهت دارم ، بفهمی زیرو رو میشی بفهمی باتو درگیرم ، با دنیا رو به رو می شی
هوا سنگین این روزا، تورو می خوام نمیذارن نمیذارن باهم باشیم ، دلیل كهنه میارن تو فكرم دور از این حرفا ، یه جایی با تو همرا شم یه جایی تو همین فردا، توی دنیای تو جا شم
به من مهلت بده تا صبح ،به خوابای تو برگردم ببینی توي اين سالا ، چه جوری بی تو سر كردم همین فردا تو رو دارم ، همین آینده ی روشن نمیذارم بری از دست ، تقلّا كن تو هم تا من مهر 88 + نوشته شده توسط سمیه مرادی در پنجشنبه نهم مهر 1388 و ساعت
11:40 AM |
به جاي تو چي بذارم كه خونمون عوض نشه كجاي اين خونه برم نگاه تو سر نرسه شكل كدوم لحظه بشم هميشه پيشم بموني كاشكي ميشد با رفتنت دنيا به آخر نرسه نذار سكوت ساعتُ ديوار خوانه بشنوه تخت و اتاق خوابمونو تنهايي اندازه كنه نذار بريزه بغض من رو ناز پشت پنجره اين چمدون بذار يكم اينجا نفس تازه كنه بري رو پلك آسمون ستاره ها سيا ميشن همين يه جفت قناري ام رو زندگي خط ميكشن به چيزي دس نزن بذار نفهمن از اينجا مي ري بري هجوم سايه ها رو سقفمون مد مي كشن مرداد88 + نوشته شده توسط سمیه مرادی در چهارشنبه چهارم شهریور 1388 و ساعت
10:19 PM |
1.
سر ريز كه مي شوم كنار دهانم چمپانه مي زني گوشهايت را در حلقم فرو مي بري و ناخواسته هذيان بالا مي آورم 2. كنار شومينه لم داده ام نيوتن روي سقف پرسه مي زند و روشنايي از زمين به دار آمويخته شده است بتهوون فضا را ملموس مي كند تو وارد مي شوي 3. از آشپزخانه بوي تورتيلا *مي آيد و من لوركا* را هنو ز به تو ترجيح مي دهم 4. هندوستان را به خانه آورده اي ومن دارم با مرگ دوئل مي كنم 5. قبرستان بوي تو مي د هد دستانم از قبر بيرون مانده است! *تورتيلا:غذاي اسپانيايي *لوركا:شاعر اسپانيايي
مرداد88 + نوشته شده توسط سمیه مرادی در دوشنبه دوم شهریور 1388 و ساعت
9:31 PM |
از كوچه بيزارم ،اونجا تو رو ديدم چشماتو از كوچه ،تا صبح مي چيدم هر شب اتاق من، آتيش ميگيره تو مي زني بيرون، مي گي، برم، ديره از آينه اينبار ،چشمامو مي نوشم چشماتو مي بخشي ،بيهوده مي كوشم درها رو مي بندم، لپ تاپ وا ميشه تصوير تو انگار ،تو صفحه جا ميشه لبهاتو مي دزدم، تو قاب مي خوابي آروم مي گيرم، حرفاتو مي يابي از خواب پا ميشم ،تو كوچه مي ريزي هر شب همينجايي ،بي هيچ تبعيضي سميه مرادي-تير 88 + نوشته شده توسط سمیه مرادی در سه شنبه بیست و سوم تیر 1388 و ساعت
9:12 PM |
خیلی وقت بود هایکو ننوشته بودم...ببخشید"هاتانه" يدك مي كشد تكه پاره هاي شب را اين گرگ و ميش صبح! بهمن۸۷ + نوشته شده توسط سمیه مرادی در جمعه دوم اسفند 1387 و ساعت
1:0 AM |
من قهوه ام را تلخ می خورم لطفاً همچون لحظه های خسته ی یك زن كه با گیسوان بلند در مسیر پر تلاطم بادها زیر خورشیدهای رونده ی دشت با دستانی مضطرب از شرمی رنگین برای آمدن باران دعا می كند! + نوشته شده توسط سمیه مرادی در چهارشنبه نهم بهمن 1387 و ساعت
0:15 AM |
نه...تونیستی اونكه داره بارش ستاره هارو بند میاره نه...تو نیستی اونكه می خواد بین دسامون سه تا نقطه بذاره
من كه باورم نمیشه تو بخوای بدون من شی تو بخوای تا ته فردا شكل دیوونه شدن شی خواب خوب كوچه هایی كه حصار بی كسی شد جذر و مد خاطراتی که منو می بره با خود نفسامی كه هزار بار می ره و بر نمی گرده مث التماس مردی ،مث حس پشت پرده تا تو باید ازعبورِ لحظه لحظه بی خبر شد با همین احساس كهنه پاگرفتو تازه تر شد نگو دلواپسی واسم ، نگو تعبیر فردایی نگو خوابِ نگو رؤیاس ،حواسم نیس اینجایی حواسم پیش دیروزِ، كنار ساحل افتادم تنم سرده ،چشام بسته ،فقط تو موندی تو یادم
بگو نیستی اونكه داره بارش ستاره هارو بند میاره بگو نیستی اونكه می خواد بین دسامون سه تا نقطه بذاره ۱۵آذر ۸۷
+ نوشته شده توسط سمیه مرادی در جمعه پانزدهم آذر 1387 و ساعت
10:59 AM |
برای" نسیم مقصودی عزیز" که هنوز باورم نیست که نیست! سراغت را از عقربه هايي كه بر عكس می روند از پرنده هایی كه به پریدن نرسیده اند و خواب هایی كه صبح از یاد رفته اند می گیرم اینكه خوب می خوابی و برای ستاره ها شعر می خوانی اینكه دلت برای بودن می گیرد و به نبودن خو گرفته ای اینكه مثل دختر بچه ها عروسك بازی می كنی و دست آخر كودكت را در آغوش می كشی و لالایی نسیم ها یی می شوی که تو را می پیچانند دور گلو هایی كه بغض نبودنت را به دوش می كشند! آبان۸۷ + نوشته شده توسط سمیه مرادی در یکشنبه دهم آذر 1387 و ساعت
8:24 AM |
خوابای تكراری دل تنگ بیداری پس كوچه های تنگ با درد بیكاری دروازه های گم تو قحطی چراغ روزنامه های زرد با جمله های داغ لب های یخ زده مث صدای شهر مث دوروي ماه معشوق هاي قهر بوقای ممتد و گوشای بی رمق مشقای بی حساب رو خالي ورق اوضاع من خوبه گاهی فقط گیرم گاهی فقط می گم از زندگی سیرم روزام گرفتار ِ بي رحمي فردا تاریكی شبهام پژواك ساعت ها اوضاع من خوبه تا وقتی دنیامی تا وقتی این خونه بوی تو رو داره لبخند تو تا هست گریه م نمیگیره بارون خوشبختی هر لحظه می باره خوب هنوزم باش تا خوبتر باشم تا از مترسك ها هر روز سر باشم اوضاع من خوبه...گاهي فقط ... سمیه مرادی- شهریور87 + نوشته شده توسط سمیه مرادی در یکشنبه هفتم مهر 1387 و ساعت
2:1 PM |
از خاطرات مرده ی دلتنگ از بوسه های سرد می ترسم از آخرين ديدار از فردا از سایه های مرد می ترسم پشت سكوت و گریه می خندم با لهجه ای كه شكل تزویره تا انتهای بی كسی رفتن تو صحن فردا عین تقدیره از حس و حال رفته... یادم نیس چن وخته قلبم ساكت افتاده؟ این بستر تنهایی بی نبض اصلاً منو بی گریه را داده؟ با حلقه هاي دود سرگرمم توي اتاق ذهن را مي رم تصوير گنگي توي آيينه س انگار خيلي دست و پا گيرم بي وحشت از تكرار تنهايي آغوش اين تصويرُ مي بندم حسي شبيه کم شدن دارم شايد كه از تكرار دل کندم... سمیه مرادی -شهریور۸۷ + نوشته شده توسط سمیه مرادی در سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 و ساعت
11:45 AM |
|
|
